سدّى و ضحّاك گفتند : در حقّ سعد ابو وقّاص آمد « 1 » . [ قالَ رَبِّ ] گفت : خداوندا مرا الهام ده و توفيق تا شكر كنم نعمتى را كه به من كردهء و بر مادر و پدر من و آنكه عملى كنم و كارى كه تو آن را بپسندى [ وَ أَصْلِحْ لِي ] و مرا صلاح بخش و نيكوئى در فرزندان من ؛ و كار من در ايشان باصلاح آور كه من با درگاه تو گريختم و پناه با تو دادم و من از جملهء مسلمانان و گردن نهندگانم . [ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيات 16 تا 19 ] أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ ( 16 ) وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ أُفٍّ لَكُما أَ تَعِدانِنِي أَنْ أُخْرَجَ وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِي وَ هُما يَسْتَغِيثانِ اللَّهَ وَيْلَكَ آمِنْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَيَقُولُ ما هذا إِلاَّ أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ ( 17 ) أُولئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنَّهُمْ كانُوا خاسِرِينَ ( 18 ) وَ لِكُلٍّ دَرَجاتٌ مِمَّا عَمِلُوا وَ لِيُوَفِّيَهُمْ أَعْمالَهُمْ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ ( 19 ) آن جماعت كه صفت ايشان كرده شد ايشانند كه قبول كرده مىشود « 2 » از ايشان نيكوترين و بهترين عملى كه مىكنند و در گذرند « 3 » از بدى كردار ايشان در حالى كه در زمرهء كسانى باشند كه اصحاب بهشت و اهل جنّت‌اند . وعده داد خداى تعالى ايشان را وعده دادنى براست بقبول كردن كردارهاى نيك ايشان و درگذشتن از بدى اعمال ايشان [ وَ الَّذِي قالَ لِوالِدَيْهِ ] و آنكسى كه مادر و پدر خود را گفت كه : ضجارت

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و قصّهء او برفت » . ( 2 ) - اين معنى مبنى بر قرائت « يتقبّل » و « يتجاوز » است بياء دو نقطه در زير و بصيغهء مجهول چنان كه قرائت معروف همان است و قرائت ديگر آنست كه به خط نسخ كليشه شده و بنون و صيغهء معلوم است چنان كه در متن ملاحظه مىشود . ابو الفتوح ( ره ) گفته ( ج 5 چاپ اول ؛ ص 54 ؛ س 28 ) : « [ اولئك الذين يتقبّل عنهم أحسن ما عملوا ] ايشان آنانند كه عمل نيكوتر از ايشان مقبول كرده‌اند و كنند [ و يتجاوز عن سيّئاتهم ] و در گذرند از سيّئات ايشان و معاصيشان ؛ حمزه و كسائى و خلف خواندند [ نَتَقَبَّلُ ] و [ نَتَجاوَزُ ] بنون على الخبر عن نفس المتكلّم و نصب نون [ أَحْسَنَ ] ؛ و باقى قرّاء [ يتقبّل ] و [ يتجاوز ] بياء مضموم على ما لم يسمّ فاعله ، معنى قرائت اول : بپذيريم از ايشان نيكوتر آنچه كرده باشند و درگذريم از گناه ايشان ، و معنى قرائت دوم : بپذيرند نيكوتر آنچه ايشان كرده باشند و در گذرند از بديشان » . ( 3 ) - به پاورقى قبلى مراجعه شود .